Μάνα μου, μανούλα!

Χρόνια Πολλά σε όλες τις μάνες του κόσμου! 

Χρόνια Πολλά και στις δύο δικές μου!

Πρόσφατα διάβασα ένα κείμενο, γραμμένο από κάποιο μαθητή του Κολλεγίου Αθηνών για τη Γιορτή της μητέρας, που με συγκίνησε και με προβλημάτισε και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας!

"Τιμή στην μητέρα την ήμερα της εορτής της για έναν καλύτερο κόσμο

Από τον Μ.Κ. μαθητή Γ Λυκείου Κολλεγίου Αθηνών

                Σε μια λάμπρη τελετή στο πανεπιστήμιο του Οχάιο, απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα των νομικών επιστημών σε μια γυναίκα, την κα Κόμπτον.Η ίδια δεν σπούδασε ποτέ την νομική επιστήμη. Διακρίθηκε όμως ως μητέρα. Προσφορά της στην κοινωνία: τρεις γιοι εξαίρετοι επιστήμονες και μια κόρη ιεραπόστολος στις Ινδίες. Η ίδια είπε: «Η ιδιότητα της μητέρας αποτελεί μια ιδιαίτερη καριέρα. Είναι το μεγαλύτερο προνόμιο μας, αλλά  και η μεγαλύτερη μας ευθύνη». 

        Πέρα όμως και πάνω από τους ανθρώπους, πρώτα ο Θεός προσέφερε στη γυναίκα - μητέρα την ύψιστη τιμή: Να γίνεται και αυτή συνδημιουργός της ανθρώπινης ζωής. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Λόγω της ιδιαίτερης σχέσης δημιουργού-δημιουργήματος και των δεσμών αίματος εννέα μηνών και άλλων τόσων γάλακτος, η μητέρα διαδραματίζει τον κυρίαρχο ρόλο στην οικογένεια και στην διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των παιδιών. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ο κος Κόμπτον ρωτήθηκε, μετά το τέλος της ίδιας τελετής, «ποιά είναι η συνταγή για την απόκτηση παιδιών σαν τα δικά σας;» εκείνος απάντησε κατηγορηματικά: «η μητέρα». Πράγματι, ο πατέρας αποτελεί τον εγκέφαλο της οικογένειας ενώ η μητέρα την καρδιά. Ο εγκέφαλος μπορεί και να κοιμάται. Η καρδιά όμως ποτέ.

        Η ελληνορθόδοξη παράδοση από την πλευρά της, θέλει την μητέρα να είναι γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στον Θεό και στις ψυχές των παιδιών της.

Θέλει την μητέρα σύμβολο αγιότητας, σαν την αγία Εμμέλεια, την μητέρα του Μ. Βασιλείου.

Θέλει την μητέρα σύμβολο αρετής, σαν την αγία Νόνα, μητέρα του αγίου Γρηγορίου.

Θέλει την μητέρα σύμβολο υπομονής, σαν την αγία Μόνικα, μητέρα του ιερού Αυγουστίνου.

Θέλει την μητέρα σύμβολο θυσίας, σαν την Σουλιώτισσα μάνα.

Θέλει την μητέρα σύμβολο αγάπης προς την πατρίδα, σάν τις μητέρες που λάμπρυναν τις πορφύρες του Βυζαντίου, τα φλάμπουρα του 1821 και το έπος του 1940 και που ανέθρεψαν τα παιδιά τους με τις πιο αγνές εθνικές μας παραδόσεις.

Θέλει, τέλος, την μητέρα σύμβολο εργατικότητας, αυτοθυσίας και προσφοράς, όπως οι αγρότισσες μανάδες της ελληνικής υπαίθρου και γενικά οι Ελληνίδες και οι πολύτεκνες μητέρες.

          Για μας τους νέους, η σημερινή ήμερα είναι ημέρα απόδοσης τιμών και σεβασμού προς τις μητέρες μας. Συγχρόνως όμως είναι και ημέρα έντονου προβληματισμού για τις επιδράσεις των σύγχρονων συνθηκών πάνω στον ρόλο της μητέρας μέσα στην ελληνική οικογένεια. Εμείς οι νέοι διαπιστώνουμε καθημερινά ότι η σύγχρονη μητέρα και κατ' επέκταση η σύγχρονη ελληνική οικογένεια «βάλλονται» από τις υπερβολικές καταναλωτικές απαιτήσεις της εποχής μας, αλλά και από τις φιλοδοξίες καταξίωσης και σε άλλους τομείς. Ο θρόνος πάνω στον όποιο ανέβασε την μητέρα η ελληνορθόδοξη παράδοση και η αγάπη των ανθρώπων κινδυνεύει. Οι νέες μητέρες σε αρκετό ποσοστό, συνθλίβονται ανάμεσα στις πολυποίκιλες επαγγελματικές και κοινωνικές τους υποχρεώσεις από την μία πλευρά και στις επιταγές της μητρικής καρδιάς από την άλλη. Το βαρύ φορτίο της επαγγελματικής ανέλιξης ρίχνει την σκιά του στο φώς της δημιουργίας νέας ζωής και οικογένειας και στην σωστή ανατροφή των παιδιών. Ο χρόνος «ουσιαστικής» παρουσίας στο σπίτι συνεχώς μειώνεται και οι οικιακές βοηθοί τείνουν να αναδειχθούν σε μανάδες και παιδαγωγούς.

         Για να σωθεί η ελληνορθόδοξη οικογένεια, πρέπει εμείς οι νέοι και αυριανοί γονείς να θέσουμε από τώρα προτεραιότητες στην ζωή μας. Να ιεραρχήσουμε τους στόχους μας και να αποδεχτούμε συνειδητά τους ρόλους μας. Μέσα στην δική μας ελληνική οικογένεια κανείς δε θα υπολείπεται και κάνεις δε θα προηγείται. Στην δική μας ελληνική οικογένεια, η μάνα θα εξακολουθήσει να κατέχει πάντα την ξεχωριστή θέση που της αξίζει..."

Μάνα δημιουργός, μάνα τροφός, μάνα παιδαγωγός, μάνα σύντροφος, μάνα κουράγιο...

ΜΗΤΕΡΑ, Σ' ΑΓΑΠΩ!

Τη σημερινή ανάρτησή μου την αφιερώνω στις γιαγιάδες μου, Κωνσταντινιά και Ελευθερία, που μέσα σε πολέμους και αντίξοες συνθήκες, γέννησαν παιδιά, με άπειρες στερήσεις τα μόρφωσαν και τα σπούδασαν, καμάρωσαν επιστήμονες, μα πάνω απ'όλα ανέθρεψαν σωστούς ανθρώπους, που τις λάτρεψαν και δεν έπαψαν να τις ευγνωμονούν μέχρι και τώρα που και οι δυο είναι πια στον Ουρανό! 

....και για όλες εκείνες τις γυναίκες που αγαπούν σαν μάνες!

http://nantiashandmadegoodies.blogspot.com/2011/05/blog-post.html

.........................................................................................................................................................

ΌΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ..

ΌΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ..

Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε:
"Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα.
"Και είπε ο Θεός: " Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ; Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό, να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση, και να έχει έξι ζευγάρια χέρια.
"Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε:
"Έξι ζευγάρια χέρια...με κανέναν τρόπο.

""Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα," είπε ο Θεός. "Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες."

"Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο;" ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. "Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν  ρωτάει, "Τι κάνουν τα παιδιά εκεί;" όταν ήδη αυτή ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλά πρέπει να ξέρει, και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει, "Καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.

"Κύριε," είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, "Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα.".

"Δεν μπορώ," είπε ο Θεός. "Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με σένα.Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξι ατόμων με μια μπουκιά ψωμί μπορεί και που να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους."

Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά. "Είναι πολύ απαλή," αναστέναξε."

"Αλλά και πολύ σκληρή!" είπε ο Θεός με έμφαση. "Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα."

"Μπορεί να σκέφτεται;"

"Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει," είπε ο Δημιουργός.

Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. "Εδώ υπάρχει μια διαρροή," είπε. "Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο."

"Δεν είναι διαρροή," είπε ο Θεός. "Είναι ένα δάκρυ."

"Και σε τι χρησιμεύει;"

"Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια."

"Είστε μεγαλοφυΐα," είπε ο άγγελος.

Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, "Δεν το έβαλα εγώ εκεί."

ΠΡΙΝ ΠΕΙΤΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ NEXT DAY.   ΑΦΟΡΑ ΜΙΑ

http://apotoxamogelostogelio.blogspot.com/2011/05/blog-post_06.html

...............................................................................................................................................................

Μια μάνα που είχε ένα γιο.Μελίνα Κανά

The dream....

 

Ονειρεύομαι πως είμαι σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο.... Παρούσα και απούσα μαζί.. Πως για όσο χρειαστεί, θαμπώνω και ενσωματώνομαι.. Με το τραπέζι, με τις καρέκλες, με το ντεκόρ.. Πως περνάνε τα βλέμματα από πάνω μου και δεν σταματάνε, με διαπερνούν σαν να είμαι διάφανη... Πως γνωρίζεις κάποιον αλλά σου είναι τόσο αδιάφορος που μπορεί να τον ξανασυναντήσεις κάποτε και να μην τον θυμάσαι καν? Αυτό... 

Ονειρεύομαι πως για όσο χρειαστεί γίνομαι ένα τίποτα, ένα καθόλου.. Δεν κρύβω κανένα ενδιαφέρον απολύτως, κανένα μυστήριο, κανένα μυστικό και κανέναν κίνδυνο.. Μιλάω αλλά αυτά που λέω δεν ακούγονται.. Και αν ακούγονται ξεχνιούνται μέσα σε δευτερόλεπτα... Γελάω αλλά το γέλιο μου δεν έχει φως, είναι απλά ευγενική γκριμάτσα.. Δεν κολλάει πουθενά, δεν μένει.. Φοράω μαύρα και έχω καταφέρει την πλήρη απουσία χρώματος.. Ακόμα και τα μαλλιά μου έχουν χάσει την λάμψη τους για λίγο.. Μπορείς να με αγνοήσεις εύκολα και χρειάζεσαι προσπάθεια για να μου δώσεις σημασία.. Ακούω τους γύρω μου να συζητούν αλλά συμμετέχω ελάχιστα.. Όσο χρειάζεται για να μην φανώ αγενής αλλά και όσο πρέπει για να μην φανώ οτιδήποτε άλλο.. Ακούω αλλά δεν επικεντρώνομαι στις συζητήσεις.. Δεν με αφορά τι λέγεται γιατί όταν κάτι δεν σε αφορά δεν νοιώθεις την ανάγκη να εκφέρεις γνώμη... 

Ονειρεύομαι πως η ψυχή μου μαζεύεται, κουβαριάζεται σε μια γωνιά του μέσα μου, και έξω μένει για όσο χρειαστεί το κέλυφος μου.. Αυτό που θα μπορούσα να είμαι αν έλειπε  η ουσία που καθόρισε την διαδρομή  μου... Μια αδιάφορη κυρία γύρω στα πενήντα... Μια μαμά, μια σύζυγος.. Μια γυναίκα χωρίς στίγμα, χωρίς επιτεύγματα, χωρίς σαφή προσανατολισμό.. Που κρατάει τις ισορροπίες, που ξέρει την θέση της, και που δεν θα κάνει την υπέρβαση ποτέ.. Που ζει στην σκιά ενός επιτυχημένου άντρα, στην σκιά ενός παιδιού, στην σκιά μιας ζωής που κάποτε την ονειρευόταν αλλιώς.. Λίγο αφημένη, λίγο φοβισμένη, λίγο συμβιβασμένη, λίγο παράξενη, λίγο αλλού... Που κάποτε μπορεί να είχε υπάρξει και όμορφη...

Ονειρεύομαι πως για ένα βράδυ, για έναν λόγο, για ένα θέλω, γίνομαι αυτό που κανείς δεν υπολογίζει, κανείς δεν θυμάται και κανείς δεν φοβάται... Ένα κάτι μέσα στον σωρό... Και παρόλο που μοιάζει με εφιάλτη, αυτό είναι το καλύτερο όνειρο που βλέπω τελευταία.. Και απολαμβάνω, και προσέχω ευλαβικά κάθε του λεπτομέρεια και κάθε του δευτερόλεπτο..

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΙΚΡΗ ......ΜΑΡΙΑ

Χρονια σου πολλα, και Ευτυχισμενα.Να τα εκατοστήσεις!!!! Υγεία και ευτυχία εύχομαι!!!!!!

ΦΩΤΟ 1     http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/04/ent-aato-onei.html

ΦΩΤΟ 2      http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/04/blog-post_2657.html

.....................................................................................................................................

Απλά διάßασε και σκέψου

Hταν µια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συµπεριφερόταν µερικές φορές ßίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι µε καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόµιο µπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υποµονή του και θα µάλωνε µε κάποιον.

Την πρώτη µέρα έφτασε στο σηµείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόµιο. Κατά τις εßδοµάδες που ακολούθησαν έµαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθµός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόµιο λιγόστευε συνεχώς µέρα µε τη µέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

Τελικά, έφτασε η µέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έßαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόµιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ηµέρα δεν χρειάστηκε να ßάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να ßγάζει ένα καρφί για κάθε µέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υποµονή του.

Οι µέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά µπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε ßγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόµιο.

Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόµιο µπροστά από τον κήπο και του είπε:

- «Παιδί µου, συµπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόµιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν µαλώνεις µε κάποιον και του λες κάτι προσßλητικό, του αφήνεις µια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να µαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και µετά να του ßγάλεις το µαχαίρι, ωστόσο όµως θα του µείνει πάντα µια πληγή.»

«Λίγη σηµασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώµη, η πληγή που γίνεται µε τα λόγια κάνει τόση ζηµιά όσο και µία πληγή στο σώµα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιµοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»

Δείξε στους φίλους σου πόσο τους νοιάζεσαι. Στείλε αυτό το κείµενο σε όλους αυτούς που θεωρείς φίλους σου, ακόµη και αν αυτό σηµαίνει να το ξανά στείλεις σε εκείνον ή εκείνη που σου το έστειλε, και αν το κείµενο αυτό σου επιστρέψει θα ξέρεις ότι έχεις µία καλή φιλία.

Για να τελειώσουµε: «Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εµπιστευτείς»( Alejandro Manzoni)

..............................................................................................................................................................

Με ΑΓΑΠΗ από μένανε για ΣΑΣ

Με ΑΓΑΠΗ από μένανε για ΣΑΣ

Τούτες τις μέρες  "σκόνταψα" 

στην αλήθεια της ΑΓΑΠΗΣ 

και  "βρήκα σοφά " τα παρακάτω λόγια.....

"ΖΩΗ

Είναι η ύπαρξη της αγάπης

ΛΟΓΙΚΗ

Είναι η αγάπη που υπολογίζει

ΜΕΛΕΤΗ

Είναι η αγάπη που αναλύει

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Είναι η αγάπη που ερευνά

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Είναι η αγάπη που σκέπτεται

ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Είναι η αγάπη που αναζητάει το Θεό

ΑΛΗΘΕΙΑ

Είναι η παντοτινή αγάπη

ΙΔΑΝΙΚΟ

Είναι η αγάπη που ανεβάζει

ΠΙΣΤΗ

Είναι η αγάπη που μεταδίδεται

ΕΛΠΙΔΑ

Είναι η αγάπη που ονειρεύεται

ΚΑΛΟΣΥΝΗ

Είναι η αγάπη που βοηθάει

ΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ

Είναι η αγάπη που αγκαλιάζει

ΘΥΣΙΑ

Είναι η υπέρτατη αγάπη

ΑΠΑΡΝΗΣΗ

Είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε

ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ

Είναι η αγάπη που χαμογελάει

ΔΟΥΛΕΙΑ

Είναι η αγάπη που ‘’χτίζει’’

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Είναι η αγάπη που κρύβεται

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

Είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο

ΠΑΘΟΣ

Είναι η αγάπη που χάνει την ισορροπία 

ΖΗΛΙΑ

Είναι η αγάπη που πληγώθηκε

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ

Είναι η αγάπη που τραυματίστηκε

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Είναι η αγάπη που υποβαθμίστηκε

Τέλος το ΜΙΣΟΣ,
 που σίγουρα πιστεύεις ότι είναι το αντίθετο της αγάπης, 

δεν είναι τίποτα άλλο από την
 ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ ΒΑΡΙΑ! "

Εύχομαι από καρδιάς 

τα άστρα τα αναστάσιμα  

να "σας" και "μας" χαρίσουν

 ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΓΑΛΗΝΗ και ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

.........................................................................................................................................................

Τα δώρα της νονάς...

 Τα δώρα της νονάς...

Αύριο είναι Μεγάλη Παρασκευή και για μένα, ημέρα αφιερωμένη στην επίσκεψη στις βαφτισιμιές μου για να τους δώσω τα δώρα τους. Όμορφη συνήθεια και πολύ πιο όμορφη γιατί τη συνεχίζω όπως τη βρήκα κι εγώ από τη νονά μου, που κάθε Μεγάλη Παρασκευή μου έφερνε τα πασχαλινά δώρα μου... και θυμάμαι ακόμα με πόση λαχτάρα την περίμενα. Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ!!!!

Αύριο, λοιπόν, κι εγώ θα τους πάω τα δώρα που τόσο περιμένουν, τη λαμπάδα τους, που είναι φτιαγμένη κατόπιν δικής τους παραγγελίας (όπως και οι τούρτες τους κάθε χρόνο), όπως ακριβώς τις φαντάζονται και τις ονειρεύονται. Μου αρέσει να ασχολούμαι με τις επιθυμίες των ανιψιών μου και των βαφτισιμιών μου και όχι μόνον. Για να πω την αλήθεια, χαίρομαι, ίσως και περισσότερο από αυτές, όταν βλέπω τα ματάκια τους να λάμπουν και να κοιτάζουν έκθαμβες αυτό ακριβώς που μου ζήτησαν ή την έκπληξη που τους έχω και τόσο την περίμεναν... είναι το καλύτερο δώρο για μένα.

Δείτε τί τους έχω ετοιμάσει και βέβαια με τη βοήθεια (για το στόλισμα και το πακετάρισμα της λατρεμένης μου Ιωάννας...)

Τις λαμπάδες τους με τα κουκλάκια που θέλουν...

περισσοτερα

http://tantekiki.blogspot.com/2011/04/blog-post_1821.html

...........................................................................................

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Για την Σταύρωση του Ιησού Χριστού

Με την ευκαιρία της ελεύσεως της Μεγάλης Εβδομάδος θα επιχειρήσουμε μία Πατερική προσέγγιση του Πάθους του Ιησού Χριστού. Ειδικότερα, θα αναφερθούμε στον λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου εις τον σταυρόν και εις τον ληστήν, και περί της δευτέρας του Χριστού παρουσίας, και περί του συνεχώς εύχεσθαι υπέρ των έχθρων.....

Ο άγιος πατήρ αρχίζει την ομιλία του με την αναφορά στην επιτέλεση της πανηγύρεως. Ο σταυρός ήταν για την προ Χριστού εποχή σύμβολο καταδίκης, στη συνέχεια όμως κατέστη αντικείμενο τιμής. Αποτελεί αναίρεση της έχθρας μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ασφάλεια της πνευματικής ειρήνης και θησαυρό άπειρων αγαθών (πρβλ. M.P.G. 49, 399). Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει σχετικά με τον Σταυρό: εορτάζωμεν μη εν ζύμη παλαιά... αλλ' εν αζύμοις ειλικρίνειας και αληθείας (Α' Κορ. 5, 8, M.P.G. 49, 399). Ως αιτία του εορτασμού προβάλλει το ότι το Πάσχα ημών υπέρ ημών ετύθη Χριστός (Α' Κορ. 5, 7).

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιησούς Χριστός έγινε και θυσία και ιερέας, ενώ ο Σταυρός κατέστη το θυσιαστήριο. Η θυσία έγινε έξω από την πόλη και τα τείχη, διότι ήταν καθολική και διότι ήταν προσφορά για όλη την γη και όχι μόνο για τους Ιουδαίους. Επειδή, λοιπόν, ο Χριστός καθάρισε όλη την οικουμένη από την αμαρτία, όλος ο κόσμος έγινε χώρος προσευχής. Αυτή είναι και η έννοια των λόγων του Αποστόλου Παύλου βούλομαι ουν προσεύχεσθαι τους άνδρας εν παντί τόπω, επαίροντας όσιους χείρας (Α' Τιμ. 2, 8, M.P.G. 49, 401).

Αλλά το ύψιστο κατόρθωμα του Σταυρού ήταν το άνοιγμα του Παραδείσου. Ο πρώτος άνθρωπος, ο οποίος εισήχθη στον Παράδεισο, ήταν ένας ληστής, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Χριστού «σήμερον μετ' εμού έση εν τω παραδείσω» (Λουκ. 23, 43, πρβλ. M.P.G. 49, 401). Όταν οι Πρωτόπλαστοι εκδιώχτηκαν από τον Παράδεισο, τά-χτηκαν τα Χερουβείμ να τον τηρούν. Όμως ο Ιησούς ήταν Κύριος των Χερουβείμ. Εκεί εστρέφετο η φλογίνη ρομφαία, ενώ τώρα ο ίδιος ο Θεάνθρωπος αποδείχτηκε εξουσιαστής της φλόγας, της γέενας του πυρός, της ζωής και του θανάτου. Έτσι, όταν εισήλθε στον Παράδεισο, έλαβε τον ληστή μαζί Του, όχι καταπατώντας αυτόν, αλλά τιμώντας (τον Παράδεισο) με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο οδήγησε τελώνες και πόρνες, όταν βρισκόταν στην γη, ώστε να φανούν άξιοι αυτής της τιμής (Ματθ. 21, 31, πρβλ. M.P.G. 49, 401). Ο μαθητής του Χριστού, Πέτρος φοβήθηκε μία υπηρέτρια.

Ο ληστής έβλεπε όλο τον Ισραηλιτικό λαό να φωνάζει και να βλασφημεί, όμως δεν περιφρόνησε τον εξευτελιζόμενο Εσταυρωμένο, αλλά, αφού παραμέρισε όλα αυτά με τα μάτια της πίστης, αναγνώρισε τον Κύριο ως Δεσπότη των Ουρανών, και ομολόγησε Αυτόν με την έκφραση «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου» (Λουκ. 23, 42, M.P.G. 49, 402). Είναι όντως χαρακτηριστική η διαφορά του ευγνώμονος ληστού από τον άλλο ληστή. Και οι δύο βρίσκονταν στον Σταυρό, αλλά ο ένας σώθηκε, ενώ ο άλλος οδηγήθηκε στην κόλαση. Ο ένας φέρθηκε με ευγνωμοσύνη, ενώ ο άλλος λοιδορούσε τον Ιησού.

Η μεγάλη φιλανθρωπία του Ιησού φαίνεται όχι μόνο από την Σταυρική Του θυσία, αλλά και από τα λόγια Του στον Σταυρό. Διότι, παρ' όλο που χλευαζόταν και διεκωμωδείτο, συγχώρησε τους σταυρωτές Του με τα χαρακτηριστικά λόγια: «πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23, 34, M.P.G. 49, 405). Ενώ οι σταυρωτές Του βλασφημούσαν λέγοντας «ει υιός ει του Θεού, κατάβηθι από του σταυρού», (Ματθ. 27, 40, M.P.G. 49, 405), Εκείνος δεν κατέβαινε από τον Σταυρό, ακριβώς επειδή είναι Υιός του Θεού και ήλθε στην γη, για να σώσει τον κόσμο. Έτσι, με την συγχώρεση των σταυρωτών Του, έδωσε την δυνατότητα της άφεσης των αμαρτιών στον Απόστολο Παύλο και στους μύριους Ιουδαίους, οι οποίοι πίστεψαν σ' Αυτόν.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος καλεί τον κάθε πιστό χριστιανό να μιμηθεί τον Ιησού στο να προσεύχεται για τους εχθρούς του (πρβλ. M.P.G. 49, 405). Το παράδειγμα του Κυρίου μιμήθηκε ο Στέφανος, όταν κατά την στιγμή του λιθοβολισμού του έλεγε «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην (Πρ. 7, 60, M.P.G. 49, 405). Αλλά και ο Απόστολος Παύλος έγραψε ότι «ηυχόμην γαρ εγώ αυτός ανάθεμα είναι υπέρ των αδελφών μου, των συγγενών μου κατά σάρκα» (Ρωμ. 9, 3, M.P.G. 49, 406). Εκείνο όμως, το οποίο είναι άξιο θαυμασμού, είναι ότι ακόμα και στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει η αγάπη προς τους εχθρούς, παρά την ρητή διαβεβαίωση ότι οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος (Εξ. 21, 24, Λευιτ. 24, 20, M.P.G. 49, 406).

Ομοίως ο Δαβίδ, όταν επαναστάτησε εναντίον του ο στρατός με τον γιό του Αβεσαλώμ, και ο Θεός ήταν έτοιμος να τιμωρήσει τους στασιαστές, είπε προς τον Θεό ότι ιδού εγώ ειμί ηδίκησα και εγώ ειμί ο ποιμήν εκακοποίησα, και ούτοι τα πρόβατα τι εποίησαν; γενέσθω δη η χειρ σου, εν εμοί και εν τω οίκω του πατρός μου (Βασ. Β 24, 17, M.P.G. 49, 406). Ο Σαμουήλ ο προφήτης, όταν ατιμάστηκε από τους Ιουδαίους, είπε τι δεν θέλησε να αμαρτάνει με το να σταματήσει να προσεύχεται στον Θεό γι αυτούς (πρβλ. M.P.G. 49, 406), διότι ως αμαρτία θεωρούσε την έλλειψη προσευχής για τους εχθρούς. Ομοίως και ο Στέφανος και ο Απ. Παύλος και άλλοι ιεροί άνδρες της Αγίας Γραφής συγχώρησαν τους εχθρούς τους.

Συνεπώς και εμείς οι υπόλοιποι χριστιανοί δεν θα συγχωρεθούμε από τον Θεό, εάν δεν ευχόμαστε υπέρ των έχθρων μας. Διότι, εάν προσευχόμαστε μόνον για τους φίλους μας, δεν θα γίνομε ανώτεροι από τους ειδωλολάτρες και τους τελώνες. Αν αντίθετα αγαπήσομε τους εχθρούς μας, θα γίνομε όμοιοι με τον Θεό, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Ιησού Χριστού τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους (Ματθ. 5, 45, M.P.G. 49, 408). Ο Ιερός Χρυσόστομος καταλήγει τον λόγο του με δοξολογία προς τον Ιησού Χριστό.


Ν. Δρατσέλλα, Θεολόγου, M.Th

http://helleniclegion.blogspot.com/2011/04/blog-post_769.html

..................................................................................................................................................

Θετικές Σκέψεις Σε Δύσκολες Εποχές

Θετικές Σκέψεις Σε Δύσκολες Εποχές

Πιστέψτε με, ακόμα και για ένα γνήσιο miss κορίτσι όπως εγώ, που προσπαθεί να βλέπει πάντα την όμορφη πλευρά της ζωής και να είναι αισιόδοξο και χαμογελασ, το να γράψει ένα «Γυαλιά-Καρφιά» όταν γύρω τόμας συμβαίνουν τόσα δυσάρεστα, δεν είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://mikres-epithimies.blogspot.com/2011/04/blog-post_1359.html

...............................................................................................................................................................

Ευχαριστω Ρεγγίνα..

Πρωτο μου e-mail   για το Πασχα.....




>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
.......................................................


Άννα, 

σου εύχομαι από καρδιάς να έχεις ένα όμορφο Πάσχα μαζί με τους Αγαπημένους σου, με όλη την Αγάπη που μπορείς ν αντέξεις, κι όλη την Ειρήνη την Αναγκαία για ν αγγίξεις το Νόημα της Ανάστασης..

Σου εύχομαι μια διαρκή Αναστάσιμη Χαρά! 
......................................................................................
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

*** ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

http://iliasketsny.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "MOST 2003")
  ps.most =bridge
http://karamela-ok.blogspot.com/2011/04/blog-post_6704.html
............................................................................................................................................................

A burning castle...

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Ζήστε και μην αφήστε στο θάνατο παρά ένα καμμένο κάστρο.

Ίρβιν Γιάλομ


*Η καθημερινότητα είναι μια θάλασσα και τα κύμματα είναι τα συναισθήματά της. Το καράβι του καθενός λοιπόν, το μόνο που έχει να κάνει είναι να μάθει να επιπλέει...



Μάθε να κολυμπάς λοιπόν...

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

http://selidodeikths.blogspot.com/2011/04/burning-castle.html

/.................................................................................................................................................................

Ποιος είναι φίλος ;

 Sot.... Σήμερα είναι τα γενέθλιά του....ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

 

ΔΙΑΒΑΣΑ:

- Ο φίλος πρέπει να είναι σαν το αίμα, το οποίο έρχεται μετά στο τραύμα χωρίς να περιμένει την πρόσκληση. (Francisco de Quevedo)

- O καλύτερος φίλος είναι αυτός που δε φοβάται να μας πει την αλήθεια

- Ο αληθινός φίλος είναι αυτός που σε δέχεται όπως είσαι και σε αγαπά για αυτό που είσαι. Οι άνθρωποι που σε θέλουν κατ'εικόνα τους, οι άνθρωποι που σε κανουν να νιωθεις άβολα, δεν είναι φίλοι σου, είναι εγωιστές και μπορούν να σου καταστρέψουν τη ζωή χωρίς να το σκεφτούν δεύτερη φορά. Ο θεός, η καρδια και το μυαλό σου να σε προφυλάζουν από τέτοιους "φίλους".

- Ο καλύτερος φίλος είναι αυτός με τον οποίο μπορείς να ξαπλώσεις στην πολυθρόνα σου στη βεράντα, να μην ανταλλάξεις ούτε μια λέξη και μετά να φύγεις αισθανόμενος ότι ήταν η καλύτερη συζήτηση που έχεις κάνει ποτέ.

- Το να "λες" ότι είσαι φίλος είναι βαριά κουβέντα & το να "είσαι" είναι ιερή...

- Ο φίλος είναι ο άνθρωπος που στον πόνο σου, θα είναι εκεί να σε ακούσει και ας μην έχει να να σου πει τίποτα βαρύγδουπο, ιστορικό και περίτρανο. Τη δύσκολη εκείνη ώρα δε θα σου δώσει καμία συμβουλή, διότι ξέρει ότι τώρα δεν ακούς και ήδη νιώθεις άσχημα για ότι έχει συμβεί. Και όταν θα θες να την κάνεις την τρέλα, θα είναι εκείνος που θα σε σπρώξει, που θα σε δανείσει, που θα σε καλύψει, που δε θα σου αρνηθεί τίποτα και δε θα σε προδώσει ποτέ (...έστω και αν του βγάζουν και τα πορσελάνινά του νύχια όταν τον "πιάσουν" ή μια-μια τις τρίχες από το _ _ _ του με το τσιμπιδάκι).

- Ο φίλος δεν έχει σημασία αν θα είναι πιο μεγάλος ή πιο μικρός από σένα. Τι ρόλο παίζει η ηλικία και ποιος μπορεί να κρίνει μια φιλία απ' τις ρυτίδες; Και δεν παίζει κανέναν ρόλο το πόσο μακριά ζεί ο ένας απ' τον άλλο: το ότι βρεθήκατε εξαρχής ήταν και το πιο δύσκολο μέρος του έργου. Ο φίλος θα είναι εκεί να σε βλέπει να ετοιμάζεσαι να κάνεις του κεφαλιού σου για άλλη μια φορά. Θα είναι εκεί να σε προειδοποιεί ότι θα σπάσεις το κεφάλι σου πολλάκις. Και θα είναι εκεί να σε καθησυχάζει ότι και "τότε" θα είναι εκεί να σου γιατρέψει το σπασμένο σου κεφάλι και να μιλήσετε ξανά για τα ίδια και τα ίδια...

- Ο φίλος θα θέλει να σε βλέπει να ευτυχείς, έστω και αν ο χώρος που του αφήνεις λιγοστεύει όλο και περισσότερο, γιατί πάντα βρίσκεις να βάλεις νέες εικόνες στη ζωή σου.Θα 'χεις εσύ ανάγκη και δε θα λυπηθεί να χρεώσει το τηλέφωνό του, εστώ και αν ξέρει ότι θα χρεώνεται για να μιλήσεις μόνο εσύ.

http://assosgreek.blogspot.com/2011/02/blog-post_09.html

................................................................................................................................................................

Επαιξα και εχασα...

Επαιξα και εχασα...

Στην ζωη παιζεις παιχνιδια, κερδιζεις η χανεις. Και φαινεται στο συγκεκριμενο παιχνιδι μιας ψυχης (σκασμενο πλασμα!) εχασα. Και το τιμημα θα ηταν να γραψω μια αναρτηση γεματη αγαπη και συναισθηματα. Επειδη σιχαινομαι να γραφω γλυκαναλατα γενικα θα μου ειναι εξαιρετικα δυσκολο να την γραψω και αν καταφερω να την γραψω θα θελω να την διαγραψω απο την μνημη μου αλλα και απο το blog μου. Αλλα ετσι ειναι. Οταν χανεις πληρωνεις και εχω το αγριο βλεμμα της εν λογω κοπελας να με κοιταει χωρις οικτο και να με αναγκαζει να μην σκεφτομαι την περιπτωση να μην γραψω. Θα αυτοσχεδιασω λοιπον και τα δυσμενη σχολια σας παρακαλω να τα κρατησετε για τον εαυτο σας! :) Ξεπληρωνω ενα χρεος, δεν διεκδικω δαφνες ερωτικης ποιησης. :))))))


"Φανταζομαι το σ'α αγαπω ειναι μια φτηνη εκφραση που δεν θα ηθελα να χρησιμοποιησω πασει θυσια,
καμια φορα,
ανοιγω το μπαλκονι μου και σκεφτομαι, πως ειναι να δυνατον να μην θες να κρατησεις την εξαισια εικονα του ηλιου που αρχιζει να φαινεται στο στερεωμα, μονο για τον εαυτο σου?
Γιατι να θες να μοιραστεις αυτη την εικονα με καποιον που αγαπας πολυ, με καποιον που θα ηθελες να ηταν εκει μαζι σου?
Οχι να σε αγγιζει, οχι να σε κοιταει, οχι να σε φιλαει αλλα απλα να νιωθεις την παρουσια του...Και αυτο μονο σου ειναι αρκετο.
Ειναι πραγματα που καμια φορα θες να πεις και οι λεξεις δεν βγαινουν η απλα το μεταθετεις για αλλη μερα,
και μετα ειναι αργα...
Οι ανθρωποι ειναι πολυ περιεργοι στον ερωτα, ετσι δεν ειναι?
Την μια θες να εχεις το κορμι της και την αλλη απλα δεν θες να την ακουσεις,
λες και δεν υπηρξε ποτε.
Πως θα σου πω οτι σε αγαπω χωρις να ακουστει κλισε, χωρις να κανω αυτο που σιχαινομαι?
Δεν ξερω.
Δεν ξερω τι να πω, τι να σου πω που θα εχει νοημα. Δεν ειμαι καλος με τα λογια.
Θα ηθελα να ησουν εδω, να εβλεπα το προσωπο σου, να μυριζα το αρωμα σου.
Δεν εχει σημασια.
Σημασια οτι σημαινεις κατι για εμενα, και αυτο ειναι σημαντικο.
Θα ηθελα να σου ησουν εδω να βλεπαμε το φεγγαρι.
Θα θελα να μου εκανες παρεα τωρα που ειμαι μονος.
Θα θελα...
Δεν εχει σημασια τι θελω...
Σημασια εχει τι μπορω να εχω. Και αυτο που εχω μου ειναι υπεραρκετο.
Σε φιλω..."

http://alchemist32.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

...................................................................................................................................................................