ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ,

 .........................................................................................................................................

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ,
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ιανουάριος 2011
Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση εκφράζει την αντίθεσή του στις συνεχείς και πολλαπλές επιθέσεις που δέχονται η παιδεία, η τέχνη και ο πολιτισμός στη χώρα μας, μέρος των οποίων αποτελούν και οι πρόσφατες δυσμενείς εξελίξεις που αφορούν τη θεατρική παιδεία στο σχολείο.
Εν ονόματι και ερήμην της ευρύτερης εκπαιδευτικής και καλλιτεχνικής κοινότητας, των εκπαιδευτικών, των καλλιτεχνών, των γονέων και κηδεμόνων και των μαθητών μας, λαμβάνονται αποφάσεις με τις οποίες καταργούνται σταδιακά επιστημονικά τεκμηριωμένες κατακτήσεις, όπως είναι η ύπαρξη του θεάτρου στην εκπαίδευση ως ξεχωριστού διδακτικού αντικειμένου, που διδάσκεται από εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς.
Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην εκπαίδευση στηριζόμενο στη διεθνή επιστημονική έρευνα και πρακτική, η οποία υποστηρίζει και αποδεικνύει πως το θέατρο στην εκπαίδευση στις διάφορες εκφάνσεις του συμβάλλει πολλαπλά στην εξέλιξη όχι μόνο του ατόμου αλλά και της εκάστοτε κοινότητας και της κοινωνίας, δε διεκδικεί μόνο περισσότερες διακριτές ώρες για το θέατρο ως ξεχωριστό διδακτικό αντικείμενο. Υποστηρίζει ταυτόχρονα την αξιοποίησή του στην εκπαίδευση όχι μόνο ως μορφής τέχνης αλλά και ως εργαλείου μάθησης (για την προσέγγιση άλλων διδακτικών αντικειμένων) και ως μέσου κοινωνικής παρέμβασης (ιδιαίτερα σε προγράμματα διαπολιτισμικής παιδείας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, πρόληψης της σχολικής βίας κ.ά.). Παράλληλα καλεί τις πανεπιστημιακές σχολές της χώρας μας να αντιμετωπίσουν μέσα από τα προγράμματα σπουδών τους το «Θέατρο στην εκπαίδευση» ως ιδιαίτερο επιστημονικό πεδίο, όπως γίνεται εδώ και πολλά χρόνια σε άλλες χώρες.
Από την ίδρυσή του και κατά τη διάρκεια της δεκατετράχρονης παρουσίας του το Δίκτυο φιλοδοξεί να συμβάλει θεωρητικά και πρακτικά ώστε να αποκτήσει το θέατρο κεντρική θέση στην εκπαίδευση στη χώρα μας. Στις δράσεις του επιδιώκει σταθερά τη συνεργασία και το διάλογο με κάθε ενδιαφερόμενο εκπαιδευτικό, επιστημονικό και καλλιτεχνικό φορέα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο με πρωτοβουλία του Δικτύου το Νοέμβριο του 2010 έγινε στην Αθήνα Σύσκεψη του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, η οποία συνέταξε τη Διακήρυξη για το Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση. Τη Διακήρυξη, η οποία εγκολπώνεται τις προτάσεις της UNESCO για τις Τέχνες στην Εκπαίδευση που οφείλουν να ακολουθούν τα ευρωπαϊκά κράτη ως κράτη-μέλη του ΟΗΕ,
υπογράφουν εκπρόσωποι φορέων 18 ευρωπαϊκών χωρών. Στο κείμενο αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Το θέατρο/δράμα αποτελεί ξεχωριστό διδακτικό καλλιτεχνικό αντικείμενο και πρέπει να διδάσκεται υποχρεωτικά ως μέρος κάθε εκπαιδευτικού προγράμματος».

Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην εκπαίδευση συντάσσεται με τους συναδέλφους θεατρολόγους και ηθοποιούς που διδάσκουν στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και καλεί εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες, γονείς, κηδεμόνες, και μαθητές να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε οποιοδήποτε απόφαση απειλεί τη θέση του θεάτρου στην εκπαίδευση καθώς και την εργασιακή ασφάλεια και αξιοπρέπεια  των εκπαιδευτικών που το υπηρετούν αυτή τη στιγμή στα σχολεία.

Για το Δ.Σ. του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση


Η πρόεδρος                            Η Γενική Γραμματέας
           

  

Κωνσταντινιά Τσολάκη                    Νάσια Χολέβα

Τι σημαίνουν τα χριστουγεννιάτικα παραμύθια για τα παιδιά

Ποια είναι η θεραπευτική αξία των χριστουγεννιάτικων µύθων για το µικρό παιδί;


Οι ανθρώπινοι μύθοι έχουν τη μαγική ιδιότητα να αποτυπώνουν σημαντικές θεματολογίες της ζωής μέσα από τη χρήση πολλαπλών συμβόλων.

Ενα από τα διαχρονικότερα σύμβολα είναι ο Αγιος Βασίλης, η προσωποποίηση του καλού, της άνευ όρων αγάπης, της προσφοράς, του οικουμενικού σεβασμού στην παιδική ύπαρξη. Ο συμβολικός λόγος του μύθου του λειτουργεί προστατευτικά και θεραπευτικά στο μικρό παιδί, παρέχοντάς του μια σειρά από σημαντικά από οφέλη, όπως είναι:

- Η εξοικείωση με πολύπλοκες έννοιες (π.χ. η δύναμη του καλού) μέσα από μία στρωτή ιστορία που το παιδί μπορεί να ενσωματώσει.

- Η επεξεργασία σημαντικών ηθικών αξιών, όπως π.χ. η γενναιοδωρία ως ανθρώπινη αρετή.

- Η ενίσχυση της κριτικής του σκέψης. Εκείνο μπορεί και συνομιλεί προσωπικά με την αφήγηση, ερμηνεύει τους συμβολισμούς, χτίζει τα δικά του μηνύματα για κεντρικές έννοιες (αδικία, φτώχεια, μοναξιά, καλό, κακό).

- Η προβολή στον μύθο βαθύτερων ερωτημάτων και αγωνιών που το ταλανίζουν (π.χ. με αγαπούν οι γονείς μου; Εχω κάνει καλές πράξεις;) στις οποίες ο γονιός δύναται να απαντήσει.

- Να βγαίνει το παιδί από δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις, να επεξεργάζεται τι νιώθει, τι το φοβίζει, τι επιθυμεί, ταυτιζόμενο με το θέμα της ιστορίας, το οποίο έχει και αίσιο τέλος.

Πότε το παιδί θα είναι έτοιµο να του καταρρίψουµε τους µύθους;

Σε ένα παιδί που εξελίσσεται φυσιολογικά, η κατάρριψη του μύθου θα έρθει όταν το ίδιο το παιδί οδηγήσει τον γονιό στον δρόμο της αλήθειας. Το λάθος πολλών γονιών είναι ότι συντηρούν με νύχια και με δόντια μύθους ζωντανούς, ενώ το παιδί τους έχει αποσυνδεθεί συναισθηματικά από εκείνον.

Ενα παιδί που συνεχίζει να διατηρεί τους μύθους ζωντανούς μέσα του και αρνείται να τους εγκαταλείψει, ενώ όλοι οι συνομήλικοι το έχουν καταφέρει, σημαίνει ότι κάπου καταπονείται ψυχολογικά.

Το παιδί οφείλει να μάθει ότι υπάρχει και μια άλλη ανάγνωση των μύθων, εκείνη που φιλτράρεται μέσα από την αρχή της πραγματικότητας. Πρέπει να καταφέρει να διαχωρίζει το αληθινό από το φανταστικό, να επεξεργάζεται τη γλώσσα των συμβόλων, να εξερευνά τα μηνύματα που κρύβονται πίσω από το ορατό ή το αυτονόητο και να κάνει αναγνώσεις μεταφορικές. Αυτό θα το εμπλουτίσει συναισθηματικά και νοητικά.


http://topeiraxtiri.blogspot.com/2011/12/blog-post_1219.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FBoIcR+%28.%29