Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία και ζω11. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία και ζω11. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
Κυριακή 18 Μαρτίου 2012
Zάκυνθος: Αυτοπυρπολήθηκε για να μην είναι βάρος στα παιδιά της!
Η 81χρονη αυτόχειρας όπως γράφει το imerazante.gr βγήκε στην αυλή του σπιτιού της, κάθισε σε μια καρέκλα και αφού "λούστηκε" με εύφλεκτο υγρό....
αυτοπυρπολήθηκε.
Την άτυχη γυναίκα βρήκε απανθρακωμένη ο γιος της, που ειδοποίησε την Πυροσβεστική.
Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι η ηλικιωμένη είχε σχεδιάσει την αυτοκτονία και άφησε σημείωμα στο οποίο ανέφερε ότι αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή της γιατί δεν άντεχε να είναι "βάρος" στα παιδιά της...
http://www.eglimatikotita.gr/2012/03/z.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+http%2Feglimatikotitablogspotcom+%28%CE%95%CE%93%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%29
Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012
«η κρίση μας κάνει πιο ευαίσθητους»
................................................................................
Περισσότερα από 100 δέματα καθώς και ένα σεβαστό χρηματικό ποσό παραδόθηκαν στους
εκπροσώπους του «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΦΙΛΥΡΟΥ», στο πλαίσιο σχετικής
φιλανθρωπικής εκδήλωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου στην Αναγέννηση
Σερρών από τον Πολιτιστικό μας Σύλλογο.
Η εκδήλωση είχε τον τίτλο
«η κρίση μας κάνει πιο ευαίσθητους»
και αποτέλεσε το επιστέγασμα της προσπάθειας του Πολιτιστικού Συλλόγου Αναγέννησης να
συγκεντρώσει, καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, είδη πρώτης ανάγκης και χρήματα για το
«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ», αλλά και να ευαισθητοποιήσει φορείς, συλλόγους και ιδιώτες προς
αυτήν την κατεύθυνση.
Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012
45.000 άστεγοι στην Ελλάδα του μνημονίου…
45.000 άστεγοι στην Ελλάδα του μνημονίου… Άμεσα στέγη, τροφή & υποστήριξη για επανένταξη σε αυτούς τους ανθρώπους…Οι «νεόπτωχοι», απλοί άνθρωποι που πριν λίγους μήνες είχαν σπίτι και δουλειά περιφέρονται τώρα άστεγοι στους δρόμους της...
πρωτεύουσας, της Θεσσαλονίκης αλλά και σε κάθε πόλη της Ελλάδος.
Σε όποια γωνία και να κοιτάξει κάποιος θα δει ανθρώπους αδύναμους, ταλαιπωρημένους, με «σκαμμένα» πρόσωπα από την πείνα να εκλιπαρούν για ελεημοσύνη.
Ένα κράτος πρέπει να στηρίζει τον πολίτη που δεν έχει μέρος να ζήσει, να του δίνει ένα πιάτο φαγητό και να του παρέχει ένα περιβάλλον μέσω του οποίου θα μπορεί να επανενταχθεί στην κοινωνία.
Όταν ένας άνθρωπος μείνει στον δρόμο, χωρίς υποστήριξη από την πολιτεία είναι αδύνατο να επανενταχθεί.
Πως θα ψάξει ο άστεγος για δουλειά (ανέκδοτο βέβαια με την επίσημη ανεργία στο 18,2%) όταν δεν έχει την δυνατότητα να κάνει ένα μπάνιο;
Πως θα ψάξει ο άστεγος για δουλειά όταν τα λιγοστά υπάρχοντα του τα μεταφέρει συνεχώς πάνω του, στις καθημερινές περιπλανήσεις επιβίωσης μέσα στη πόλη;
Πως θα ψάξει ο άστεγος για δουλειά όταν πεινάει;
Κανείς δε θα προσλάβει στη δουλειά του έναν άνθρωπο που μυρίζει, που είναι ρακένδυτος, που φαίνεται αδύναμος & ταλαιπωρημένος…
Απευθυνόμαστε στον κ. Παπαδήμο αλλά και στα κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση και τους καλούμε άμεσα να πάρουν πρωτοβουλίες για τη δημιουργία οργανωμένων χώρων υποστήριξης & φιλοξενίας αστέγων. Δεν εννούμε γυμναστήρια και αποθήκες όπου οι άστεγοι θα ξαπλώνουν στο πάτωμα για να περάσουν τη νύχτα… Εννοούμε τη δημιουργία χώρων στους οποίους ο άστεγος θα βρίσκει ένα ανθρώπινο κρεβάτι, πρόσβαση σε μπάνιο, φαγητό, αξιοπρεπή ρούχα, πρόσβαση σε αγγελίες εργασίας & υποστήριξη για επαγγελματική αποκατάσταση, για όσο χρειαστεί.
Φυσικά ζητάμε αντίστοιχες πρωτοβουλίες και από τους δήμαρχους, & ειδικά από τον κ. Καμίνη & τον κ. Μπουτάρη (το κάνουμε προσωπικό και περιμένουμε απάντηση).
Πριν πείτε ότι δεν υπάρχουν λεφτά, σκεφθείτε ότι η απελπισία φέρνει εγκληματικότητα.. Σε έναν εγκληματία στη φυλακή,αυτά που ζητάμε για τους αστέγους, η πολιτεία τα παρέχει..
Μην περιμένετε να γίνουν εγκληματίες & μην περιμένετε όσοι δεν μπορούν να εγκληματίσουν να πεθάνουν για να λυθεί το πρόβλημα..
www.troktiko.eu
Πηγή: http://dinatos.blogspot.com/2012/01/45000.html#ixzz1jivtQKy7
Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012
Θερμαινόμενοι χώροι για τους άστεγους της Θεσααλονίκης
Θερμαινόμενους στεγασμένους χώρους εξασφάλισε για τους αστέγους ο δήμος Θεσσαλονίκης, ενόψει του κύματος κακοκαιρίας που αναμένεται να πλήξει τη χώρα από τη Δευτέρα.
Οι χώροι αυτοί βρίσκονται στο Ε’ ΚΑΠΗ (Παράρτημα 13ο), οδός Γαμβέτα 56 και Φλέμιγκ 36 κατά τις ώρες από 8:00 πμ - 9:00 μμ. (τηλ. 2310 838601) και στο 13ο Γυμνάσιο, οδός Εθν. Αμύνης 26 κατά τις βραδινές ώρες από 9:30 μμ - 8:00 πμ και θα είναι προσβάσιμοι καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο για όσους έχουν ανάγκη από προσωρινή φιλοξενία εξαιτίας του ψύχους.
newsbeast.gr
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012
Δωρεάν μαστογραφίες στην Αιτωλοακαρνανία
Από 12 Ιανουαρίου μέχρι 19 Φεβρουαρίου.
Πάνω από 4.500 οι γυναίκες στην Ελλάδα κάθε χρόνο προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού, μια νόσος που μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χάρις στην πρόληψη αλλά και την έγκαιρη διάγνωση.
Το πρόγραμμα δωρεά μαστογραφίας ξεκινάει από την Αιτωλοακαρνανία όπου θα πραγματοποιηθούν περίπου 1.150 μαστογραφίες σε διάστημα ενός μηνός (12 Ιανουάριου – 19 Φεβρουάριου 2012) και κατόπιν θα συνεχιστεί, τους μήνες Μάρτιο – Απρίλιο, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.
Το αναλυτικό πρόγραμμα για την Αιτωλοακαρνανία (σε παρένθεση ο αριθμός των μαστογραφιών που μπορεί να γίνουν ανά Δήμο) έχει ως εξής:
Δήμος Ναυπάκτου, 12-15 Ιανουαρίου (150)
Δήμος Μεσολογγίου, 16-19 Ιανουαρίου (200)
Δήμος Αγρινίου, 20-23 Ιανουαρίου (200)
Δήμος Θέρμου, 7-9 Φεβρουαρίου (150)
Δήμος Αμφιλοχίας, 10-13 Φεβρουαρίου (150)
Δήμος Βόνιτσας, 14-16 Φεβρουαρίου (150)
Δήμος Αστακού, 17-19 Φεβρουαρίου (150).
newsbeast.gr
http://amanpoiare.blogspot.com/2012/01/blog-post_7163.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FRMzHQ+%28%CE%91%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%B5+!...%29
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
HAPPINESS
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>>>>>>.......................................................................
THE HAPPIEST OF PEOPLE DONT NECESSERALY HAVE THE BEST OF EVERYTHING;
THEY JUST MAKE THE MOST OF EVERYTHING THANT COMES ALONG THEIR WAY.
..........................................................................................................
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>>>>>>.......................................................................
THE HAPPIEST OF PEOPLE DONT NECESSERALY HAVE THE BEST OF EVERYTHING;
THEY JUST MAKE THE MOST OF EVERYTHING THANT COMES ALONG THEIR WAY.
..........................................................................................................
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011
Το εθιμικό ποδαρικό της Πρωτοχρονιάς
24grammata.com/ λαογραφίαγράφει ο Μηνάς Αλ. Αλεξιάδης, καθηγητής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Παραδοσιακή συνήθεια
Τι γίνεται στην Αγγλία
Μια διαχρονική δοξασία
H πρώτη εθιμική κίνηση που γίνεται με τον ερχομό κάθε καινούργιου χρόνου ονομάζεται στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, «ποδαρικό» (first foot, πρώτο βήμα, όπως λέγεται στη Μεγάλη Βρετανία). Πρόκειται, όπως γνωρίζουμε, για την πρώτη είσοδο, το πρώτο βήμα ενός επισκέπτη, συγγενικού ή φιλικού προσώπου (μικρής ή μεγάλης ηλικίας), στο σπίτι μιας οικογένειας τα ξημερώματα ή το πρωί της Πρωτοχρονιάς. Το πρόσωπο αυτό έρχεται στο σπίτι για να φέρει το μήνυμα της αλλαγής του χρόνου, την καλή τύχη και την ευτυχία για όλη τη διάρκεια της νέας χρονιάς.
Επειδή όμως η πρώτη αυτή επίσκεψη μπορεί να φέρει και αντίθετο αποτέλεσμα, γι’ αυτό πιστεύεται ότι αυτός που θα μπει πρώτος στο σπίτι για να κάνει «ποδαρικό» πρέπει να είναι καλόκαρδος και καλότυχος. Αν μάλιστα τύχει να είναι και μικρό παιδί, αυτό θεωρείται πιο καλός οιωνός γιατί, κατά τη λαϊκή αντίληψη, ένα παιδί χαρακτηρίζεται με τα στοιχεία της αθωότητας, της ειλικρίνειας και της άδολης συμπεριφοράς.
Στην Ελλάδα η συνήθεια αυτή εξακολουθεί να γίνεται κάθε χρόνο. Ετσι οι περισσότερες οικογένειες φροντίζουν να δέχονται το «ποδαρικό» από συγγενικό συνήθως πρόσωπο ή ακόμη από το μικρότερο παιδί τους, το οποίο θα βγει έξω από το σπίτι λίγο προτού τελειώσει ο παλαιός χρόνος και θα ξαναμπεί με τον ερχομό του νέου. Μάλιστα πιστεύεται ότι το «πρώτο βήμα» πρέπει να γίνει με το δεξί πόδι, για να φέρει ευτυχία, να έρθουν όλα «δεξιά», καθώς η δεξιά πλευρά (χέρι, πόδι, εν προκειμένω) ήδη από ένα μακρό παρελθόν θεωρήθηκε αίσια και, αντιθέτως, απαίσια η αριστερή (πρβλ. sinister: αριστερή, αλλά και ολέθριος).
Παραδοσιακή συνήθεια
Σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας το «ποδαρικό» το κάνει ο ίδιος ο νοικοκύρης ή ο πρωτότοκος γιος. Ετσι, όπως αναφέρει ο Γεώργιος Μέγας, το ποδαρικό στην Αμοργό γινόταν από έναν άνθρωπο του σπιτιού καθώς γύριζε από την εκκλησία με ένα εικονισματάκι στο χέρι. Εμπαινε δύο βήματα μέσα και έλεγε: «Μέσα καλό!». Γύριζε δύο-τρία βήματα πίσω και ξανάλεγε: «Κι όξω κακό!». Αυτό το έκανε τρεις φορές. Τελειώνοντας επαναλάμβανε τις λέξεις «μέσα καλό» και έριχνε ένα ρόδι να σπάσει μέσα στο σπίτι. Επειτα όλη η οικογένεια έτρωγε μια δαχτυλιά μέλι, «για να ‘ναι γλυκιά η ζωή όλο τον χρόνο». Στην Κάρπαθο τα παλαιότερα χρόνια έβαζαν πρωί πρωί στο σπίτι «για το καλό» έναν άσπρο σκύλο και του έδιναν να φάει μπακλαβά. Αυτό το έκαναν «για να σκυλιάσει» το σπίτι και να θεριέψουν οι άνθρωποί του.
Αν πάλι η οικογένεια είναι άτεκνη ή τα παιδιά μεγάλωσαν και δεν βρίσκονται στο σπίτι, τότε προτιμάται ένα παιδί από το φιλικό ή γειτονικό περιβάλλον. Σε όλες τις περιπτώσεις ωστόσο το πρόσωπο που θα κάνει το ποδαρικό θα λάβει χρηματικό δώρο, το οποίο είναι ανάλογο με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας.
Σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπως γνωρίζουμε από τη λαογραφική βιβλιογραφία, το ποδαρικό της Πρωτοχρονιάς εξακολουθεί επίσης ως σήμερα να είναι σε χρήση. Είναι γνωστό με διάφορα ονόματα και αυτός που το κάνει εμφανίζεται σαν ένα πρόσωπο σημαντικό. Ο σκοπός είναι πάντα να «φέρει» τον καινούργιο χρόνο στο σπίτι και την καλή τύχη στην οικογένεια.
Τι γίνεται στην Αγγλία
Ετσι συμβαίνει, για να παραθέσω δύο παραδείγματα, στη Βόρεια Αγγλία και στη Σκωτία, όπως αναφέρει η αγγλίδα λαογράφος Christina Hole. Αυτός που κάνει ποδαρικό τις πρώτες ώρες της Πρωτοχρονιάς έρχεται όσο σύντομα γίνεται, αφού περάσουν τα μεσάνυχτα. Φέρνει συμβολικά δώρα, όπως τρόφιμα, καύσιμα, χρήματα, τα οποία θεωρούνται προληπτικά τεκμήρια ευημερίας για τον χρόνο που αρχίζει. Αλλοτε πάλι φέρνει μαζί του ένα κλαδί από αειθαλές δέντρο, το οποίο βέβαια επίσης έχει συμβολική σημασία και θεωρείται υπόσχεση διαρκούς γερής ζωής. Τίποτε εξάλλου δεν πρέπει να βγαίνει έξω από το σπίτι προτού έρθει ο πρωτοχρονιάτικος επισκέπτης και κανένα μέλος της οικογένειας δεν πάει πουθενά αν δεν έρθει πρώτα εκείνος. Ο επισκέπτης θα χαιρετήσει όλους τους παρευρισκομένους και κατόπιν καλωσορίζεται και ο ίδιος. Στη συνέχεια αφήνει ένα κάρβουνο για το άναμμα φωτιάς.
Ο Lawrence Whistler περιγράφει στο βιβλίο του English Festivals μια χαρακτηριστική σχετική τελετή, κατά την οποία αυτός που έκανε το ποδαρικό μετέφερε ένα κλαδί από αειθαλές δέντρο στο ένα χέρι και ένα βλασταράκι στο άλλο. Εμπαινε στο σπίτι σιωπηλός, διέσχιζε το δωμάτιο ως το τζάκι και εκεί άπλωνε το κλαδί του δέντρου στις φλόγες και έβαζε το βλασταράκι στο ράφι του σπιτιού. Κανένας δεν μιλούσε ώσπου να μιλήσει αυτός πρώτος, και μόνο όταν ευχόταν στην οικογένεια «Happy New Year» έσπαζε η σιωπή.
Το ποδαρικό στην Αγγλία δεν επιτρέπεται να γίνει από γυναίκα, υπογραμμίζει η Hole. Αν συμβεί αυτό, τότε θα προκληθεί καταστροφή στην οικογένεια που τη δέχθηκε σπίτι της. Το ποδαρικό, σύμφωνα με την (μάλλον ανδροκρατική…) αντίληψη των Αγγλων, πρέπει να γίνεται από δυνατό, υγιή και όμορφο άνδρα.
Μια διαχρονική δοξασία
Στη σημερινή τεχνολογική εποχή μας ένα είδος ποδαρικού θεωρείται και το πρώτο (συνήθως ευχετικό) τηλεφώνημα της χρονιάς που θα δεχθεί η οικογένεια ή τα τελευταία χρόνια και το πρώτο μήνυμα που θα γραφεί στην οθόνη του κινητού τηλεφώνου. Αυτός άλλωστε είναι ένας νέος ευχετικός τρόπος των νεοελλήνων, με αποτέλεσμα η τηλεφωνική επικοινωνία να μην είναι και τόσο εύκολη την Πρωτοχρονιά εξαιτίας των πολλαπλών κλήσεων.
Το έθιμο έχει επίσης τη δική του λειτουργικότητα στους δημοσιογράφους, οι οποίοι δεν ξεχνούν να πλαισιώνουν τα διάφορα ρεπορτάζ και τις περιγραφές τους με στοιχεία από την εθιμική ζωή και παράδοση. Αυτό βέβαια συμβαίνει όλον τον χρόνο και όχι μόνο την Πρωτοχρονιά. Ετσι, για να δώσω δύο παραδείγματα από τον αθηναϊκό και επαρχιακό Τύπο, σημειώνω το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Τα Νέα» (31 Δεκεμβρίου 2001) με κεντρικό οκτάστηλο τίτλο «Ευρω-ποδαρικό με νεωτερικότητα και μεγάλες προσδοκίες» το οποίο αναφερόταν βέβαια στο ξεκίνημα των συναλλαγών με το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, το ευρώ. Πολύ έξυπνος και πρωτότυπος τίτλος για ευτυχία στον νέο χρόνο (1η Ιανουαρίου 2002) και μάλιστα με νέο νόμισμα. Το δεύτερο παράδειγμα το αντλώ από τη «Ροδιακή» (καθημερινή εφημερίδα της Ρόδου), η οποία στις 3 Ιανουαρίου 2003 αναφερόμενη στα «Ποδαρικά του 2003» (σελ. 11) έγραψε ότι αγόρι ήταν το πρώτο παιδί του νέου χρόνου που γεννήθηκε στη Ρόδο, πρώτο έφθασε στο τοπικό αεροδρόμιο αεροπλάνο της εταιρείας Aegean και πρώτο στο λιμάνι του νησιού το ημερόπλοιο «Πανορμίτης».
Τι είναι όμως αυτή η εθιμική συνήθεια και από πού κατάγεται; Πρόκειται ασφαλώς για μια δοξασία, σύμφωνα με την οποία ό,τι συμβαίνει στην έναρξη μιας νέας χρονικής περιόδου θα επηρεάσει και την όλη έκβασή της (άσχετη δεν είναι και η παροιμία πως «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται»). H χρονική περίοδος μπορεί να είναι και ένας μήνας (συναφώς η ευχή την πρώτη του μήνα «καλό μήνα»), μία εβδομάδα ή όποια άλλη.
Τεκμήριο της παλαιότητας της δοξασίας αυτής παρέχει η Παλαιά Διαθήκη, σε συσχετισμό με το «τυχερό» πόδι. Συγκεκριμένα στο βιβλίο της Γένεσης (30, 30) αναφέρεται επί λέξει: «Μικρά γαρ ην όσα σοι ην εναντίον εμού, και ηυξήθη εις πλήθος, και ηυλόγησέ σε Κύριος επί τω ποδί μου». Στο καλό ποδαρικό πίστευαν λοιπόν και οι Εβραίοι, ενώ την ίδια δοξασία είχαν και οι Ρωμαίοι, όπως αναφέρει ο Κοραής (Ατακτα, α’, σελ. 118).
H δοξασία επιβίωσε και στα βυζαντινά χρόνια, παρά τις επικρίσεις που δέχθηκε από τους Πατέρες της Εκκλησίας, και έφθασε αλώβητη ως την εποχή μας, όπου πολλοί δεν παραλείπουν να την εφαρμόζουν. εφ. Το Βήμα
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
Δεν θα γυρίσω να πάρω την Άννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της
Η Άννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ώσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ’ την τσέπη του. Ήταν ένα σημείωμα:
 |
| «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Άννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της». |
Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ’ εμάς».
Όλα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Έγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Άννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε.
Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.
Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.
«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα.«Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Έλληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».
Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά.«Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει.
«Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ’ αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα».
Στέκονται και κοιτάζουν
Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει....
http://hamomilaki.blogspot.com/2011/12/i-have-no-money-i-can-not-grow-ann.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)